Waar zet jij je barbecue neer?

Het was een zonnige zondagmiddag in augustus. We hadden onze traditionele barbecue van buurtkerk Bless bij de Kralingse Plas, als start van een nieuw seizoen. Tot mijn verrassing ontwaarde ik door de blauwe rook meteen een bekende: mijn nieuwe Syrische vriend Hassan, die net in de wijk was komen wonen. Hij had de Kralingse Plas dus ook al ontdekt! Hassan zat als een echte pater familias op een krukje naast zijn kogelbarbecue, die propvol kippenpootjes lag. We zwaaiden naar elkaar.

shish-kebab-417994_1920

Ik had last van stress. Het was enorm druk bij de Plas en er was in de wijde omtrek geen parkeerplekje te vinden geweest. Hierdoor waren we te laat op de afgesproken plek aangekomen. Ik hoopte maar dat mensen ons niet tevergeefs hadden gezocht en onverrichter zake weer naar huis waren gegaan.

Toen we ons uiteindelijk hadden geïnstalleerd en ik een glaasje fris had ingeschonken, keek ik nog eens naar Hassan. Toen viel het kwartje. Ik had natuurlijk onze barbecue naast de zijne moeten neerzetten! Dan hadden we ons eten kunnen delen en hadden we elkaar beter kunnen leren kennen. Maar nu was het te laat… Of toch niet? Er was nog tijd om deze ‘fout’ te herstellen. Ik liep naar Hassan toe en kreeg natuurlijk toestemming om bij hem de komen zitten. Vijf minuten later werden er handen geschud, werd er vlees uitgedeeld en waren onze twee groepen één geheel geworden.

Deze gebeurtenis leerde mij opnieuw een oude les. We hebben als kerk de neiging zelf dingen te organiseren en mensen daarvoor uit te nodigen. Terwijl het vaak zoveel leuker en ook efficiënter is om aan te sluiten bij een bestaande activiteit. Meestal ben je van harte welkom om mee te doen en mee te helpen, is mijn ervaring. Je kunt zelf een bazaar in de kerk organiseren, maar je kunt ook met het kraampje van de kerk op de jaarlijkse oranjemarkt gaan staan. Je kunt zelf een gebouw kopen, maar je kunt ook een zaaltje huren in het multifunctionele wijkgebouw. Door dergelijke samenwerking kom je in contact met mensen van buiten de kerk en bouw je aan relaties.

Maar je leert er ook veel van! Je leert flexibiliteit, want dingen gaan anders dan je gewend bent en je hebt niet alles meer in eigen hand. Daardoor krijgt de Heilige Geest de ruimte om te werken – door die ander heen! Ook leer je nederigheid. Je gaat immers ontvangen, in plaats van geven. Je geeft de ander de mogelijkheid om voor jou te zorgen in plaats van andersom.

Het vraagt wat oefening om te ontdekken waarbij je kunt aansluiten. En het gaat vaak wat onhandig, zoals bij mij. Maar wat geeft dat? Het is de moeite van het proberen waard!

Dus, als het weer voorjaar wordt, waar zet jij je barbecue dan neer?